پاورپوینت درس پنجم کتاب درآمدی به روان شناسی دین مسعود آذربایجانی

دانشجویان و کاربران گرامی ، محتوای این پست سه نمونه پاورپوینت درس پنجم : دیدگاه کارل گوستاو یونگ درباره دین از کتاب درآمدی به روان شناسی دین مسعود آذربایجانی می باشد که با فرمت ppt در ۳۵ ،۱۷ و ۱۵ اسلاید قابل ویرایش تهیه و تدوین گردیده است. امیدواریم که سودمند بوده و مورد استفاده شما سروران گرامی واقع گردد. در صورت نیاز می توانید این فایل ارزشمند را با مناسب ترین قیمت از وب سایت سن فایل خریداری و دانلود نمایید.

بخشی از متن پاورپوینت درس پنجم کتاب درآمدی به روان شناسی دین مسعود آذربایجانی:

زندگینامه یونگ:

او فرزند یک کشیش کاتولیک انگلیسی است و 8تن از بستگان او نیز از روحانیون کاتولیک بوده‌اند. اوتمام عمر خود را صرف مطالعه در فلسفه، باستان‌شناسی، کیمیاگری و درغایت روان‌شناسی کرد. در آغاز علاقمند به فروید و مدافع آرای او بود اما بعدها از او جدا شد.

یونگ در زندگینامه خود شخصیت اندیشه‌ها و تجربه‌های خویش را در کتاب “خاطرات رویاها و اندیشه‌ها” ترسیم کرده‌است.

عقیده یونگ در رابطه با پروردگار:

“همان‌گونه که سیارات به دور خورشید می‌چرخند، تمام افکار من گرد پروردگار می‌گردند و به نحوی مقاومت ناپذیر جذب تو میشوند.”

خدا برای من از بی‌واسطه‌ترین تجربه‌هاست.”

او گرچه همواره به آموزه‌های دینی مسیحیت با شک و تردید می‌نگریست اما همواره با اعتقاد و ارتباط با خدا قرین بود.

تثلیث از نظر یونگ در کتاب تعلیمات دینی مسیحیت دچار تناقض بود و این مساله توجهش را جلب کرد.

نثلیث یعنی یگانگی درعین حال 3گانگی . اما هنگامی که از پدزش در رابطه با این موضوع پرسیده‌است، پدرش گفته: من از این مساله می‌گذرم چون خود من هم واقعا از آن چیزی نمی‌فهمم.

بنابراین ناامید شده و تلاش کرده بدون ادراک باور کند و خود را برای مراسم عشاء‌ربانی آماده سازد.(تا شاید در آن مراسم پاسخ سوال‌هایش را بگیرد.)

وقتی در مراسم نوبت به یونگ رسیده، نان را خورده و به نظرش بی‌مزه آمده و همچنین شرابی که به آن لب زده مرغوب نبوده و ترش مزه بوده‌است و در پایان هم چهره‌های مردم حاکی از بی‌تفاوتی بوده و در روزهای آتی هیچ اتفاق خاصی و تغییری در زندگی یونگ رخ نداده‌است و همه‌ی این‌ها باعث شده یونگ به این نتیجه برسد که مراسم آیین ربانی –دست کم برای او- هیچ نشانی از خدا ندارد و دیگر نمی‌تواند در ایمان همگانی سهیم باشد ولی خود را همچنان جزئی از چیزی توصیف ناپذیر می‌دانست…