خلاصه کتاب روانشناسی پویایی گروه محمدرسول گلشن فومنی

خلاصه کتاب روانشناسی پویایی گروه محمدرسول گلشن فومنی

دانشجویان و کاربران گرامی ،محتوای این فایل خلاصه کتاب روانشناسی پویایی گروه محمدرسول گلشن فومنی حاوی نکات کلیدی و مهم در ۱۸ صفحه با قابلیت سرچ و جستجو شامل یازده فصل بسیار جامع و مفید منبع رشته روان شناسی دانشگاه پیام نور مناسب جهت مرور سریع درس و آمادگی برای آزمون می باشد که با فرمت pdf با کیفیت عالی تهیه و تدوین گردیده است.

خلاصه کتاب روانشناسی پویایی گروه محمدرسول گلشن فومنی

عناوین فصول :

فصل اول: جامعه شناسی، روان شناسی اجتماعی، روانشناسی و پویایی گروهی و اهمیت روانشناسی پویایی گروه

فصل دوم: تعریف و خاستگاه پویایی گروه

فصل سوم: جریان های نظری در پویایی گروه

فصل چهارم: زمینه های پژوهش نظری در پویایی گروه

فصل پنجم: گروه و انواع آن

فصل ششم: چگونگی کار و سطح فعالیت گروهی

فصل هفتم: مسائل و پدیده های گروهی

فصل هشتم: تغییر اجتماعی

فصل نهم: رهبری و نقش آن در هدایت گروه

فصل دهم: فنون گروه سنجی

فصل یازدهم: سوسیادرام و پسیکودرام

بخشی از متن خلاصه کتاب:

فصل اول: جامعه شناسی، روانشناسی اجتماعی، روانشناسی و پویایی گروه و اهمیت روانشناسی پویایی گروه

علوم اجتماعی: علومی است که موضوع آنها، مطالعه پدیده های اجتماعی است.
پدیده های اجتماعی: رابطه ها و واقعیتهای اجتماعی که دارای خصیصه های جمعی، عینی، عمومی، اثباتی و حتی در موارد بسیاری جبری هستند.

– علم اقتصاد، سیاست، مردمشناسی اجتماعی، تاریخ، جامعه شناسی، جمعیت شناسی، روانشناسی اجتماعی و پویایی گروه جزء علوم اجتماعی خاصِ مورد توافق دانشمندان است.
– اقتصاد، رابطه تولید و توزیع و مصرف میباشد.
– سیاست یا قدرت، رابطه بین فرماندهان و فرمانبرداران یا رای دهندگان و رای گیرندگان است.
– فرهنگ به معنی شیوه عمومی زندگی گروهها است.
– جامعه، تجمعی از افراد در روابط متقابل است.
– گروه، مجموعهای از افراد در یک پیوند رابطه اجتماعی میباشد.
– پویایی گروه، پدیده گروهی و جنبه های روانی اجتماعی آن را مورد مطالعه قرار میدهد.

جامعه شناسی: مطالعه علمی رفتار انسان در چارچوب گروهها و پویشهای گروهی.

✓ منظور از گروههای اجتماعی در تعریف فوق، معنی وسیع کلمه است.
✓ پویایی گروه فقط به مطالعه گروههای کوچک و محدود میپردازد.
جامعه شناسی (از دیدگاه اینکلس): علم مطالعه روابط اجتماعی است.
✓ همانگونه که میتوان جوامع را به منزله نظامهای پیچیدهای از نهادهای گوناگون دانست، نهادها را نیز میتوان بعنوان نظامهای کمتر پیچیده ای از روابط اجتماعی تلقی کرد.